Program senatora Marka Borowskiego, niezrzeszonego, dla opozycji i obywateli.

Autor: Makary Wiskirski

Chciałbym spopularyzować program senatora Marka Borowskiego, niezrzeszonego, dla opozycji i obywateli, przedstawiony w dniu 21 lipca podczas dyskusji senackiej nt. ustawy o Sądzie Najwyższym. Jest wart tego, aby zapoznali się z nim wszyscy uczestnicy opozycji wobec PiS.

Część programu jest adresowana oczywiście do partii politycznych ale patronem lub wykonawcą pozostałych części powinien zostać Komitet Obrony Demokracji. Struktury terenowe Stowarzyszenia powinny zastanowić się, które elementy programu mogą adaptować lokalnie.

Poniższy tekst jest moim swobodnym odtworzeniem zapisu audio ze strony senatu, wiernym co do idei lecz bez pretensji do pełnej zgodności werbalnej.

Przemyślenia częściowo zbieżne prezentowałem w listopadzie ubiegłego roku w artykule pn. „Priorytety dla opozycji parlamentarnej i pozaparlamentarnej. Priorytety dla społeczeństwa” publikowanym na naszej stronie: http://kodkp.info/2016/11/priorytety-dla-opozycji-parlamentarnej-i-pozaparlamentarnej-priorytety-dla-spoleczenstwa/. Najbardziej różni Senatora i mnie kwestia, czy opozycja powinna formułować program socjalny czy tylko ustrojowy. To otwarte pytanie, pod społeczną dyskusję.

 

„Trzeba zacząć grać na własnym boisku a nie według reguł wrzucanych przez PiS. To nie jest zwykły spór polityczny. To jest walka o Polskę demokratyczną, europejską i obywatelską. I nie jest to czas na swary. To jest czas na porozumienie i bardzo przemyślane działania.

  1. Powołać komitet porozumiewawczy partii prokonstytucyjnych i demokratycznych, zaprosić lewicę pozaparlamentarną. Komitet winien spotykać się regularnie, podejmować wspólne inicjatywy, wypracowywać taktykę i strategię
  2. Przystąpić do prac nad ustawami ustrojowymi; prezentować je i dyskutować nad nimi na równoległym do Sejmu demokratyczne forum dialogu, z udziałem ekspertów, organizacji pozarządowych i mediów; po uprzątnięciu ruin, jakie zostawi PiS, projekty ustaw powinny zawierać opis przyszłych instytucji ustrojowych: Trybunału Konstytucyjnego, sądów, prokuratury, służb specjalnych, służby cywilnej, mediów publicznych, praw obywatelskich i innych – pamiętając, że nie może być tak jak jest ale także nie może być tak, jak było; pakiet takich projektów ustaw powinien stanowić wspólny program opozycji prokonstytucyjnej i demokratycznej. Pakiet ustrojowy stanowić będzie jednocześnie odpowiedź na zarzuty o brak programu i wizji. Przedmiotem prac demokratycznego forum dialogu nie powinny być sprawy społeczne, gdyż tutaj osiągnięcie konsensusu jest z definicji niemożliwe.
  3. Powołać społeczny trybunał konstytucyjny; ponieważ do obecnego Trybunału nie można wnioskować i odwoływać się, gdyż nie można go legitymizować, społeczeństwo jest pozbawione rzetelnych i uczciwych ocen wielu aktów prawnych; społeczny trybunał konstytucyjny, złożony z dobrych prawników, zajmowałby się obecnymi ustawami, dawałby swoje oceny i uzasadnienia, którymi można by posługiwać się powszechnie.
  4. Komitet porozumiewawczy musi zając się przygotowaniami do wyborów (i nie chodzi o działania typu wspólna lista) – zwracać uwagę przede wszystkim na szalbierstwa, które mogą być dokonywane na kodeksie wyborczym i na ordynacji wyborczej oraz inne działania podejmowane przez PiS tuż przed wyborami; przygotować się trzeba już teraz i na wszystkie warianty.”